บทที่ 110 .

“ก็ได้ค่ะ” 

เธอเดินไหล่ห่อด้วยอารมณ์ซังกะตายหายเข้าไปในห้องน้ำนานสักครู่ใหญ่ เขาที่ยืนรอร้อนรนใจทนไม่ไหวเดินไปเคาะประตูห้องน้ำเร่งเร้าและตื่นเต้นยิ่งกว่าคนที่ตั้งท้องเองเสียอีก

ก๊อก ก๊อก

“นางสาวอรุณรดา ออกมาเดี๋ยวนี้นะ” กดเสียงต่ำขณะเอ่ยเรียกชื่อเธอเต็มยศ

“มาแล้วค่ะ”

อรุณรดาเดินออกมาพร้อมภาชนะใส่ของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ